Dom z natury

Farby ze szkła wodnego (krzemianowe, silikatowe) należą do najtrwalszych powłok fasadowych. Dobrze wyglądająca nawet po 20 latach elewacja pokryta  właśnie farbą silikatową nie należy do rzadkości. Szkło wodne jest właściwie szkłem rozpuszczonym w wodzie. Do rozróżnienia jest szkło wodne potasowe i sodowe. Do tworzenia farb nadaje się  wyłącznie szkło potasowe. Jest ono utworzone z piasku kwarcowego i wodorotlenku potasowego. Obydwa składniki są razem roztapiane w temperaturze 1400°C, następnie zmielone i pod wpływem pary wodnej przekształcone w wodnisty roztwór. Wysychanie szkła wodnego następuje w wyniku odparowania wody oraz pochłaniania dwutlenku węgla z atmosfery.
Nie należy mylić czystej farby silikatowej z farbami silikatowymi dyspersyjnymi, które zawierają do 5% akrylu jako środka wiążącego i są gotowe do użycia. Czysta farba silikatowa zawsze składa się z dwóch komponentów. Po zmieszaniu komponentów nie jest możliwe przechowywanie takiej farby nawet przez kilka dni.
Farba silikatowa nadaje się do malowania na zewnątrz i wewnątrz pomieszczeń.
Odpowiednim podłożem są tynki wapienne, wapienno – cementowe, kamienie naturalne lub sztuczne, stare powłoki silikatowe. Podłoże musi zawierać piasek kwarcowy lub kwarc w innej postaci, być pozbawione sztucznych substancji i najlepiej surowe.

Właściwości:

• przepuszczalna dla pary wodnej
  

• wysoce alkaliczna i poprzez to odporna na grzyby i naturalnie dezynfekująca
  

• odporna na zmywanie, wycieranie i chemikalia
  

• niepalna
  

• na zewnątrz długo żywotna
  

• składa się z dwóch komponentów
  

• można ją barwić prawie wszystkimi pigmentami, oprócz błękitu i fioletu ultramarynowego, brązu kaselskiego, czerni z winorośli i litoponu
  

Skład komponentu płynnego: skoncentrowane potasowe szkło wodne
Skład komponentu stałego: mąka marmurowa, biel tytanowa, talk, kaolinit, mąka kwarcowa